ایـــن روزهـــا هــــوا خیلـــی غبـــار آلــــود اســـت؛گـــرگ را از ســـگ نمــی تـــوان تشخیـــص داد !هنگـــامـــی گـــرگ را می شنـــاسیـــم؛کـــه دریـــده شـــده ایــــم...دروغـــ رو هــمــه مــیــگـــن ؛امــا اونــجــاش بــه آدم فــشــار مـــیــادکــه هــمــراه بــا شــنــیـــدن ِ دروغخــر هـــم فـــرض بــشـــی …...می خواهی قضاوتم کنی ؟کفش هایم را بپوشراهم را قدم بزندردهایم را بکشسال هایم را بگذرانبعد قضاوت کن !...بـرایِ قـــد کشــیدنــم ،خیــلی هـا ..کــوتـــــاه آمــدنــد …!...اعتقادات هر کسی مثل مسواکه ،خواهشا تو حلق بقیه نکنین !...ا

آدما کلا دو دسته ان ، یا زرنگن یا سادهساده ها واسه زرنگا ، سوژه ی سوء استفادهیکی سادس مثل من ، همش فکر دیگرونیکی زرنگ مثل تو ، تو نخ کندن از این او اون ، تو نخ کندن از این و اونیه آسمون آبی ، سقف اتاق منهشبای من پر خورشید ، مثل روزام روشنهیه آسمون آبی ،سقف اتاق منه شبای من پر خورشید ، مثل روزام روشنهآی ساده ها ، زرنگا ، که با هم قهرین همیشهدنیا بدون خنده ، شوخی سرش نمیشهفکر یه لقمه نونیم ، فکر کرایه خونهبابا اونی که اون بالاس ، روزی رو می رسونه ، خودش روزی رسونهیه آسمون آبی ، سقف اتاق منهیه آسمون آبی ، سقف اتاق منهشبای من پر خورشید ، مثل روزام روشنه یه آسمو

بدترین درد اینه که ،

مخاطب های گوشیتو چک کنی

و بخوای با یکی درد و دل کنی

ولی . . .

هیچکس و پیدا نکنی . . .